Gevoel

Door het enorme drukke, hectische jaar heb ik op een gegeven moment mijn gevoel uitgeschakeld en ben ik door gegaan op de automatische piloot. Niet eens in de gaten hebbende dat ik dit deed. Mijn mind was zo sterk en ik heb zo’n grote prestatiedrang in me dat ik maar door kon blijven gaan, een niet te stoppen Duracell batterijtje. Het “moeten” was in mijn hoofd zo sterk, dat ik mijn gevoel daarbij uitschakelde en niet meer stil stond bij hoe ik mezelf van binnen voelde en of mijn lichaam voelde. Ik knalde gewoon door, gevoelens en emoties stopte ik weg. Ik deed wat ik moest doen en wat er van mij verwacht werd door de omgeving. Naarmate het einde van het jaar naderde voelde ik wel echt dat ik heel hard tijd voor bezinning nodig had en dingen voor het komende jaar echt anders aan wilde pakken.
Aan het einde van afgelopen jaar behaalde ik al mijn gestelde doelen en was het tijd voor rust en 2 weken vakantie. Het was zo bizar.. na een jaar lang moeten, knallen en doorgaan eindelijk rust en niets meer moeten. Mijn hoofd werd echt een grote brei van alles. Door deze onrust besloot ik dat het tijd was om even helemaal terug naar mezelf te gaan. Wie ben ik en wat wil ik en waar sta ik? Reflecteren zoals ze dat in psychologie zo mooi noemen.
Ik ben een persoon die enorm goed alleen kan zijn en niemand om me heen nodig heeft. Die 2 weken geplande vakantie heb ik dan ook voornamelijk alleen doorgebracht. Ik heb lekker getraind (oké, daar spreek je natuurlijk wel mensen) en verder lekker thuis, genieten van mijn huisje en mijn vogeltjes, tijd hebben voor mijn grootste hobby naast trainen koken, tijd om eindelijk weer eens heerlijk uitgebreid mijn huisje te poetsen (ja ben een raar wezen, maar daar kan ik echt heel erg vrolijk van worden en tot rust van komen), klusjes doen in mijn huisje (niets is zo heerlijk dan iets zelf voor elkaar krijgen wat je nog nooit gedaan hebt, maar trots op jezelf kan zijn dat je het klusje geklaard hebt), tijd voor veel filmpjes in de bioscoop en netflix en veel slapen..heeel veel slapen. Daarnaast heb ik door de onrust die ik voelde in mijn lijf en hoofd ook mijn cursus mindfullness weer eens opgepakt en hierover wat leuke, inspirerende boeken over gekocht.

Na mijn vakantie ging ik weer full-time aan de slag bij mijn baan als grafisch vormgever en websdesigner. Maar meteen al de eerste week merkte ik dat ik alle “prikkels” die op afkwamen ik niet aan kon. Ik merkte dat het nu tijd was om wel eens te gaan luisteren naar mijn gevoel en lichaam en niet maar door kon gaan. Daarnaast kwamen ook de klachten van een burn-out naar boven; van hartkloppingen, maagkrampen, zweetaanvallen, niet meer kunnen concentreren, geen eetlust, oververmoeid voelen etc.
Gelukkig is op het werk veel mogelijk en heb ik mijn uren kunnen verlagen van 40 uur naar 36 uur, op deze manier hoop ik wat meer in balans te komen. Ik heb het op die manier geregeld dat ik 1x per 2 weken een extra lang weekend voor mezelf heb. Dit eerste (lange) weekend deed me echt zo enorm goed. Daarnaast deel ik nu mijn dingen wat anders in, ik maak door de weeks een haalbare planning voor mezelf zodat ik mezelf niet voorbij loop en zorg dat ik geen slaap tekort kom (want er zit nog enorm veel vermoeidheid), ook neem ik even de komende tijd extra tijd voor mezelf. Ik merk dat ik niet constant aan anderen kan geven en voor anderen klaar kan zijn als ik zelf niet goed in mijn vel zit. Ook heb ik het gevoel dat ik veel baat heb met het doen van mindfullness en hier mee bezig te zijn. Het helpt me echt met dingen te verwerken en dingen in mijn hoofd op een rijtje te krijgen. Het is erg fijn, omdat je deze technieken/oefeningen over de loop van de dag gewoon op je eigen manier toe kan passen. Daarnaast heb ik de app Headspace die ik ’s avonds voor het slapen gaan gebruik om mijn hoofd en gedachten tot rust te brengen, waardoor veel beter en dieper slaap.

Ik heb natuurlijk een lange tijd niet naar mijn lichaam en gevoel geluisterd en daar kan ik nu de vruchten van plukken. Buiten dat ik hier enorm van baal, zie ik het ook als een enorm leermoment in mijn leven. Ik ben trots op het feit dat ik al mijn gestelde doelen behaald heb afgelopen jaar. Ik ben er niet trots op dat ik mezelf zo ver voorbij ben gelopen. Mijn doel voor dit jaar wordt dan ook in balans komen met mezelf. Hoge doelen stellen en van alles willen bereiken in het leven is iets waar ik al mijn hele leven naar streef, ik zie dit ook als een goede eigenschap, maar dit moet niet ten koste van mezelf gaan. Daarnaast ben ik door het lezen van mijn mindfullness boeken en meer van dat soort boeken wel tot het inzicht gekomen dat het waanzin is dat ik niet gewoon trots kan zijn op mezelf zoals ik ben, maar dat ik altijd stemmetjes hoor die alles bekritiseren en meer van mezelf eisen. Trots en gelukkig met jezelf zijn is toch voor mij wel een heel belangrijk iets geworden wat ik enorm graag wil bereiken, misschien wel voor nu het allerbelangrijkste. Voor een deel is dit beeld vanuit mijn eigen drang ontstaan, maar ik zie ook in dat dit ook voor een groot deel door mijn opvoeding en omgeving zo is versterkt.

Door afgelopen jaar mee te maken en op een bepaald moment echt even “alleen” in het leven te staan (zonder ouders, broertje, liefde e.d.) die voor je klaar staan, heb ik wel ingezien dat ik het leven leef voor mezelf. Het meest essentiële en meeste belangrijke voor mij is toch wel mijn eigen geluk. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet graag voor anderen klaar sta, maar ik weet wel dat je dit niet ten kosten moet laten staan van je eigen gevoel en geluk en je eigen zijn.

Ik heb het gevoel na deze inzichten en stappen die ik heb ondernomen, dat ik langzaam aan weer op de goede weg ben. Het zal een lange tijd duren voordat ik weer helemaal herstelt ben (al beweren sommige dat je nooit helemaal herstelt na een burn-out). Maar voor nu als eerste stap ben ik blij en trots dat ik weer gevoel heb en dit ook weer toelaat in mezelf. Verdriet en pijn die eruit moet dat is minder prettig, maar het geluk wat ik voel en zie als een vriendinnetje een nieuwe relatie heeft en dit stralend en vol trots en blijdschap aan je vertelt. Het gevoel van trots en blijdschap die door mijn lichaam stroomt als ik de foto’s te zien krijg van de fotoshoot waarbij ik moet constateren dat het super mooie foto’s zijn en dat ik dit toch echt ben en niet iemand anders. Het gevoel dat je een etentje plant met je lieve broertje die je toch nog hebt, een lieve schoonzus en de kleine en ik echt naar die dag aftel en me verheug waarbij ik me voel als vroeger dat ik de dagen voor mijn verjaardag aan het aftellen was voor de grote dag.  Nooit ben ik me zo bewust geweest van hoe fijn en mooi deze gevoelens zijn die ik voel en dat me het mij echt enorm gelukkig maakt voor deze mooie momenten en dit gevoel. Ik voel..