Dapper zijn en je eigen weg kiezen

Om voor jezelf te kiezen en voor je eigen geluk te gaan is soms een van de moeilijkste dingen in het leven. In ieder geval zo ervaar ik dat zelf. Zeker afgelopen weekend. Mijn leven lang heb ik als een “perfectionist” willen leven en daarbij leef je niet vanuit jezelf, maar ben je eigenlijk alleen maar aan het streven om het zo perfect mogelijk te doen voor anderen en aan alle verwachtingen van anderen. Zodat je dan, zoals mijn gedachtes dan altijd zijn/waren de pijn van verwijten, afkeuring, schaamte e.d. kunnen minimaliseren of voorkomen. Zo is in mijn hoofd ook de gedachte ontstaan (misschien met extra hulp van eerdere relaties) dat ik alleen iemand in mijn leven verdien als ik maar strak, slank en mooi genoeg ben. En sindsdien ik die “stomme” gedachte ben gaan geloven ben ik daar naar gaan leven.  En daar ben ik, zo ervaar en zie ik dat nu, ben ik in doorgeslagen.

De laatste tijd merk ik echt dat deze manier van leven en denken me niet het geluk en de voldoening brengt die ik zoek in mijn leven. En hoe meer ik daarmee worstel, hoe meer ik de laatste tijd weer verval in het cirkeltje van emotie-eten op mijn cheatdag en dan compensatie gedrag met mezelf uithongeren en extra (zware) trainingen. Dit wil ik niet meer. De balans is weer ver te zoeken.

Tijd voor verandering! Maar verandering kost moed en moet je dapper voor zijn en daarbij ik hou niet van veranderingen (want dan resulteert in geen controle en daar heeft deze controlefreak nogal moeite mee :P). Maar door alle inzichten en overwinningen die ik die weekend heb gehad heb ik besloten dat ik dapper en moedig genoeg ga zijn en stapje voor stapje een andere weg ga kiezen. Een weg die me (zoals ik het nu voel) me uiteindelijk meer voldoening en geluk gaan geven. Voor mij (of zo voelt het nu) bestaat mijn leven uit controle en draait alles om zo strak en slank mogelijk te zijn. De hele dag reken ik in myfitnesspal mijn maaltijden en voedingsstoffen uit en eet ik iedere zoveel uur, een keer afspreken of spontaan iets extra’s eten of mezelf iets gunnen wat ik niet bereken buiten mijn toegestane cheatdag is een NO GO. Wat resulteert in een vrij geïsoleerd leven kan ik je vertellen en zorgt misschien ook wel voor die eetbuien op het moment dat t dan wel een keer toegestaan wordt in mijn hoofd omdat het dan mag dat ik in het idiote door sla. Daarnaast moet er ook getraind worden, met een minimale hoeveelheid cardio en krachttraining in de week (die nog eens wordt opgevoerd als ik last heb gehad van mijn eetbuien). Niet echt iets waar ik gelukkig van wordt. Dus ik ga het “perfect” willen zijn loslaten. Ik ben ook goed genoeg zonder sixpack en een veel gelukkigere binnenkant. Ik wil mezelf kunnen zijn en niet alleen maar leven naar het beeld en verwachting van anderen en perfect lijken en mezelf niet gelukkig voelen. Ik ga voor balans met mezelf.

Aangezien ik jaren met deze gedachte en visie geleefd heb, kan ik helaas niet in 1 dag hier een totale omslag in maken (al zou ik dat wel enorm graag willen). Maar we gaan er voor.. stapje voor stapje.. beetje bij beetje… hoe eng het ook is, op naar mijn eigen totale geluk en niet alleen een perfecte buitenkant.

P.S. Als iemand hier nog goede tips / ideeën / suggesties heeft voor mijn nieuwe weg die ik in ga slaan, let me know! <3